|
Polskie Tradycje Ślubne
Dzień zaślubin od wieków obfitował w rytuały i symboliczne obrzędy domowe oraz kościelne. Od ich wypełnienia uzależniano przyszłe szczęście, liczne i zdrowe potomstwo, dostatek i nierozerwalność związku. Współczesny obyczaj, choć nie tak barwny jak w pierwotnej postaci, hołduje wielu tradycjom, przejmuje kulturowe zwyczaje regionów wzajemnie je przenikając, naturalnie podlega i wpływom nowym, głównie z Zachodu.
Orszak ślubny i błogosławieństwo »
Tradycyjny orszak ślubny formował się w domu Pana Młodego, który ze świtą krewnych i drużbów przybywał do miejsca zamieszkania Panny Młodej. Starosta uderzając laską w drzwi anonsował przybycie oblubieńca i wprowadzał najważniejszych gości na mały poczęstunek. Zanim ujrzeli narzeczoną odgrywał się obyczaj ukrywania dziewczyny. Zamiast wybranki do gości wychodziły kolejne druhny, które Pan Młody zdecydowanie odrzucał. W chwili pojawienia się narzeczonej, witanej głośno i z zachwytem, kawaler uroczyście obwieszczał, iż tylko tę jedyną poślubi przed ołtarzem. Następowała rzewna ceremonia pożegnania z rodzicami i moment błogosławieństwa.
Błogosławieństwo Młodej Pary, najbardziej podniosły obyczaj przedślubny, odbywał się przy odświętnie nakrytym stole, z przygotowanym kropidłem i święconą wodą, świętym obrazem, krzyżem i chlebem. Para Młodych klękała przed rodzicami, którzy kreślili nad nimi znak krzyża, podawano im także chleb i krzyż do ucałowania. Obyczajowi przejścia Młodych w stan małżeński towarzyszyły życzenia szczęścia, ze wzruszeniem udzielano przestróg, rad i napomnień.
Po przyjęciu błogosławieństwa narzeczeni wraz z gośćmi ruszali do kościoła. Drogę orszaku otwierał wodzirej, za nim jechali konno drużbowie, w pierwszej bryczce zasiadała Panna Młoda a za nią przyszły mąż. Starano się przestrzegać tradycji, by do kościoła narzeczeni przybyli osobno, na znak że staną się parą dopiero po złożonych ślubach. Na kolejnych pozycjach orszaku jechali grający muzykanci, starostowie z weselną rózgą, rodzice, krewni i pozostali weselnicy. Odświętnie udekorowany i rozśpiewany orszak ludzi i pojazdów, na swej drodze napotykał „bramy”, przeszkody czynione przez ludzi nie uczestniczących bezpośrednio w uroczystościach. Osoby te, korzystając z hojności weselników, w zamian za życzenia i przepuszczenie orszaku drogą, wypraszali śpiewem weselne trunki.
Ślub w kościele »
Przybywający do kościoła goście, według tradycji zajmują przypisane im miejsca, w ławach po lewej stronie zasiadają bliscy Pana Młodego, zaś stronę prawą zajmuje rodzina Panny Młodej. Miłą atrakcję dla oczekujących na uroczystość gości, może stanowić zorganizowanie recitalu muzycznego. Muzyka powinna wybrzmiewać przez około 15 minut i uświetniać wejście do kościoła Młodej Pary. W tym czasie świadkowie udają się do kancelarii parafialnej celem dopełnienia wymaganych przedślubnych formalności.
Tradycyjny orszak w kościele prowadzi ksiądz witający Młodą Parę przy wejściu. Przy dźwięku organów wprowadza przyszłych małżonków i idących za nimi świadków wprost do ołtarza. Zgodnie ze stanowiskiem Kościoła, dopuszcza się organizację również i innych form ślubnych orszaków. Może to być na przykład orszak rodzinny, w którym za Młodymi idą ich rodzice a za nimi świadkowie. Coraz częściej zdarza się, że do ołtarza Pannę Młodą prowadzi ojciec, wówczas przyszły małżonek oczekuje na nich przy ołtarzu w asyście drużby lub rodziny. W istocie może być tyleż konfiguracji orszaku, co pomysłów i życzeń co do jego tworzenia. Ujmującym widokiem na ślubie jest orszak druhen lub małych dzieci sypiących kwiaty lub niosących welon narzeczonej.
Istotą zaślubin jest naturalnie uroczysta przysięga Młodej Pary składana przed ołtarzem. Wygłoszenie tekstów przysięgi w obecności księdza stanowi o zawarciu sakramentu małżeństwa. Symbolem związku nowożeńców jest rytuał nałożenia na palce ślubnych obrączek, jako pierwszy czyni to Pan Młody wypowiadając prośbę o jej przyjęcie. Akt zaślubin dopełnia błogosławieństwo czynione przez księdza oraz modlitwa Młodej Pary przy bocznym ołtarzu.
Po zakończeniu uroczystości w kościele nowożeńcy odchodzą od ołtarza w asyście świadków i wszystkich zgromadzonych na ceremonii gości.
Po ceremonii zaślubin »
Po zakończeniu oficjalnych uroczystości w kościele czy w urzędzie, następuje czas składania życzeń i gratulacji. Dobrą wróżbą dla młodożeńców jest przyjęcie pierwszych życzeń od mężczyzny a absolutnie pomyślne jest odebranie gratulacji od osoby przygodnie goszczącej na uroczystości. Podczas składania życzeń wręczane są również kwiaty i prezenty, odbierane przez Młodą Parę przekazywane są świadkom i później dostarczane na miejsce przyjęcia. Dla zapewnienia nowożeńcom przyszłego dostatku, po życzeniach lub po wyjściu Młodych z kościoła, goście rozsypują im pod nogi drobne monety lub ryż, wypuszczane są balony. Zapożyczonym zwyczajem, młodożeńcy na znak wzajemnej miłości uwalniają parę gołębi lub mieniących się barwami stado motyli. Uczestnicy ceremonii tworzą na nowo ślubny orszak i z włączonymi klaksonami aut udają się na miejsce zaplanowanego przyjęcia.
| 
